XR interaction: hedefle, onayla, hareket ettir

XR etkileşimini tek bir «tıkla» modelinde toplamak kolaydır; oysa kullanıcı uzaktaki düğmeyi ışınla seçerken ile elinin dibindeki tutamacı kavrayarak farklı beden dili kullanır. Dolaylı ( indirect) modda niyet, kontrolcüden çıkan hedef ışınla uzaktaki yüzeye taşınır; doğrudan ( near interaction) modda ise genelde kontrolcüye bağlı bir yakınlık hacmi veya el / parmak örgüsü ile «burada tutuyorum» hissi kurulur. İki yolun menzili, toleransı ve hata maliyeti aynı değildir; ikisini aynı işaretçi rengiyle birleştirmek hem öğrenilebilirliği düşürür hem de bölüm 2’deki isabet kurallarını bulanıklaştırır. Her mod için ayrı girdi işleme ve ayrı görsel geri bildirim (farklı imleç, farklı vurgu) ayırın; ışının matematiksel kaynağı için Controller input · duruş ve ışın sayfasına başvurun — bu bölüm yalnızca etkileşim modu ayrımını sabitler.

Hangi modda olursanız olun, uzaktan seçim çoğu zaman bir ışın–örgü kesişimi ile başlar. Masaüstünde imleç tek bir ekran düzlemindeyken XR'de ışın sahne içinde uzar; aynı yönde birden çok üçgen isabet edebilir ve «hangi yüzey kazanır» sorusu motorun sıralama ve mesafe kurallarına bağlıdır ( Raycast). Bu yüzden çoklu isabet listesini yalnızca «ilk gelen»e bırakmak yerine tasarımda netleştirin: en yakın mesafe, katman maskesi, etiket önceliği veya küçük nesneye verilen bonus gibi kurallar dokümante edilmeli; aksi halde küçük bir düğme zeminin arkasında sürekli kaybolur. Bu bölüm dolaylı / doğrudan ayrımını (bölüm 1) tekrar etmez; yalnızca geometrik isabet çizgisini tanımlar.

Nesneyi görsel olarak ele parent etmek ile Physics impostor dönüşümünü o anki el matrisiyle eşlemek aynı iş değildir: örgü duvardan geçerken çarpışma kabuğu bir kare geride kaldıysa kullanıcı «tutuyorum» görürken motor duvara gömülmüş sayar. Tutma başladığında gövdeyi kinematik moda almak, ivmeyi sıfırlamak ve dönüşümü el rig’ine kilitlemek; bırakırken dinamik moda, yer çekimine ve sürtünmeye dönmek yaygın bir üç aşamalı kalıptır. Bu bölüm ışının hangi yüzeye değdiğini (bölüm 2) veya panel önceliğini (bölüm 4) anlatmaz; yalnızca görünen mesh ile fizik temsilinin aynı hikâyeyi izlemesini ister.

Dünya uzayında duran bir panel ( 3D GUI), arkasındaki duvar veya dekor ile aynı ışın üzerinde yarışır; tarayıcı size otomatik «önce arayüz» sırası vermez. Önceliği kendiniz seçmelisiniz: tipik akış önce panel örgüsüne isabet, sonra panel içinde UV koordinatına göre düğme bölgeleridir; sahne nesnesine yanlışlıkla tıklanmasını istemiyorsanız panel aktifken arkadaki raycast’i kapatmak veya maskelemek de bir tasarım seçimidir. Fullscreen UI katmanında ekran uzayı ayrıldığı için bu yarış azalır — iki modu aynı projede kullanıyorsanız öncelik kurallarını ayrı ayrı dokümante edin. Bu bölüm ışın matematiğini (bölüm 2) veya tutma fizik eşlemesini (bölüm 3) genişletmez; yalnızca dünya içi arayüz ile sahne geometrisinin aynı girdi hattında nasıl sıralanacağını sabitler.

Serbest sürükleme serbestlik sunar; XR'de titreme ve derinlik algısı birleşince hedefi kaçırma oranı artar. Snap ( ray snapping, ızgaraya oturtma, yalnızca bir düzlemde kaydırma) kullanıcıyı birkaç geçerli duruma indirger ve bölüm 2’deki çoklu isabet belirsizliğini tasarım alanında daraltır. Kısa dokunsal darbe ( haptics) doğru zamanda çok etkilidir; fakat tüm başlıklar ve tarayıcı profilleri aynı yoğunluğu sunmaz, bazılarında hiç yoktur. Bu yüzden snap / bırakma / reddetme anlarını en az bir görsel tik (renk flaşı, ölçek vuruşu) ve isteğe bağlı kısa ses ile yedekleyin; titreşimi «varsa güzel» katmanı olarak düşünün. Bu bölüm isabet sıralamasını (bölüm 2) veya panel önceliğini (bölüm 4) değiştirmez — yalnızca hareket kısıtı ve geri bildirim yedekliliğini kapsar.

Bu başlık Holodepth Babylon Z-Axis zincirinin XR ucudur; diğer konulara ana içerik haritasından dönebilirsiniz. Önceki adım: WebXR setup.