Teleportation: uzayı atlarken yönünüzü kaybetmemek

Yer değiştirmeyi ön izlemek için düz ışın yerine çoğu kurulumda yerçekimi eğrisi ( parabolic arc) kullanılır: yörünge önünüzdeki alçak mobilyayı görsel olarak «üzerinden atlar», hedef halkası yalnızca yere düşen noktada durur. Eğrinin tepe yüksekliği, örneklenen nokta sayısı ve çizgi rengi kullanıcıya niyeti okutur; geçerli iniş ise yine sahne geometrisine karşı yapılan Raycast (veya eşdeğeri) ile kesinleşir. Özetle: çizgi kullanıcıya gösterilen tasarım katmanıdır; isabet ise doğrulama katmanıdır — ikisini birbirinin yerine koymayın. Düz ışın ve parabol arasında mod değiştiriyorsanız menzil ve hangi katmanların filtreleneceği listesini tek yardımcıda toplayın; aksi halde bir modda serbest bırakılan hedef diğerinde sessizce reddedilir (hangi yüzeyin «teleport edilebilir» olduğu bölüm 2’de ele alınır).

Parabol nereye «değeceğini» gösterir; o noktanın oyunda kabul edilip edilmeyeceği ayrı bir politikadır. Her üçgen yüzey yürünebilir sayılmaz: duvar, tavan, merdiven gövdesi, süs örgüsü veya etkileşim alanı genelde listeden çıkarılır. Pratikte bir katman maskesi, özel materyal veya meta veri etiketi ile yalnızca «teleport zemini» işaretlenir; reddedilen yüzeyler hem ön izlemede grileştirilebilir hem de sunucu/istemci tarafında aynı kuralla tutulmalıdır. İçerik üretimini kolaylaştırmak için yürünebilir bölgeleri tek materyal veya tek örgü altında toplamak yaygındır; açık dünya veya çok katlı yapılarda ayrıca navigasyon örgüsü ( navmesh) ile «yalnızca geçerli poligonlar» kısıtlanabilir. Bu bölüm yörünge matematiğini (bölüm 1) tekrar etmez; yalnızca «neresi yasal iniş» sorusunu yanıtlar.

Geçerli bir iniş bulunduktan sonra poz, çoğu projede yalnızca kamera düğümüne yazılarak taşınmamalıdır: fizik gövdeli bir karakterde kamera zeminde görünürken impostor birkaç metre geride kalabilir ( kopuk poz). Işınlanma anında rig kökünü, kamera ofsetini ve varsa Physics impostor merkezini aynı karede ve aynı dünya uzayında güncelleyin; birini fizik adımına ertelemek genelde bir karelik sapma veya sürtünme titremesi üretir. Bu bölüm rahatlık karartması (bölüm 4) veya girdi (bölüm 5) ile karıştırılmamalıdır; yalnızca «görünen beden» ile «çarpışan beden»in birlikte taşınmasıdır.

Konum tek karede metrelerce değişince vestibüler uyumsuzluk riski doğar; bu yüzden üretimde sıkça kısa bir ekran kararması ( fade to black) veya vignette benzeri kenar karartma ile görüş kapatılır, poz bölüm 3’te anlatıldığı gibi kararma süresinde güncellenir, sonra görüntü yumuşak biçimde açılır. Süre ve opaklık eğrisi proje tonuna göre ayarlanır; önemli olan, kullanıcının net görürken yer değiştirmemesidir. Aynı sahneye smooth locomotion (sürekli kaydırma) de ekliyorsanız iki locomotion biçiminin toplam hareket yükünü ve dönüş hızını ayrı ayrı sınırlamak gerekir — bu sayfa sürekli yürümeyi anlatmaz; yalnızca teleportun ani sıçramaya karşı zamansal maskeleme ihtiyacına odaklanır.

Ön izlemeyi hangi düğme veya eksen tetiklediği cihazdan cihaza değişir; semantik tarafta genelde başparmak çubuğu yukarı ( thumbstick up) veya select benzeri bir «niyet» olayı kullanılır — ayrıntı için Controller input sayfasındaki olay ve gamepad ayrımına bakın. Menzil ise girdi katmanından bağımsız olarak dünya biriminde (ör. metre) sabitlenmelidir; sahne veya karakter ölçeği ile kullanıcı kökü ölçeği çarpıştığında aynı sayısal menzil ya ufukta kaybolur ya da zeminin altına «çivelenmiş» gibi görünür. Parabol eğrisinin görsel uzunluğu (bölüm 1) ile reddedilen yüzey listesi (bölüm 2) aynı menzil sabitini paylaşmalıdır; böylece «basıyorum ama gitmiyor» hissi yarı ölçek yarı filtreden kaynaklanmaz.

Yer değiştirme kuralları netleştikten sonra güvenli bağlam ve referans uzayı için WebXR setup sayfasına geçebilirsiniz. Önceki adım: Performance constraints.